خوراک‌ها:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

دوسوم وزن بدن انسان را آب تشکیل می دهد. آب نه تنها مایه حیات که مایه شادابی و تندرستی است. تندرستی در شرایط بی آبی ناممکن است و ورزش در این شرایط مضر خواهد بود. پس برای بهره مندی از ورزش در چهت افزایش تندرستی و زندگی سالمتر، باید آب را جدی بگیریم.

بدن انسان در شرایط استراحت به ازای هر کیلوگرم وزن معادل یک سی سی آب در ساعت نیاز دارد. این مقدار برای یک فرد 70 کیلوگرمی حدود 7/1 لیتر در روز خواهد بود. این میزان با افزایش فعالیت بدنی و در شرایط محیطی مختلف تا بیش از 10 لیتر در روز می تواند برسد.

مواد محلول در آب معمولی شامل مواد معدنی و عناصر مختلف مانند سدیم، پتاسیم، کلسیم، منیزیوم و بسیاری املاح دیگر می باشد. این الکترولیتها و دیگر مواد مورد نیاز بدن از طریق آب و نوشیدنی های مختلف تامین می شوند. کمبود هر کدام از الکترولیتها و عناصر مختلف می تواند باعث ایجاد اختلال در عملکرد بدن بویژه در شرایط دشوار همچون ورزش کوهنوردی شوند. در ورزش کوهنوردی با توجه به نوع فعالیت بدنی و نیز حمل کوله پشتی و شرایط محیطی چون گرما، سرما و باد، نیاز بدن به آب بیشتر است. پاسخ مناسب و کافی به این نیاز لازمه یک برنامه کوهنوردی بدون عارضه است.

small_runner1

بهترین راه برآورد میزان مایع مورد نیاز بدن در یک فعالیت ورزشی توزین ورزشکار قبل و بعد از ورزش است. میزان کاهش وزن بیانگر میزان آب از دست رفته و مایع مورد نیاز برای جبران آن است. این روش عملا در ورزشی مثل کوهنوردی قابل انجام نیست. لذا پروتکل های مصرف آب و دیگر مایعات در کوهنوردی لازم و بسیار مفید می باشد.

به خواندن ادامه دهید »

انتخاب چنين قله‌اي براي صعود از نظر همه يك حماقت بود اما او طي سالها تمرين حالا خودش را در حدي مي‌ديد كه بتواند به يكي از قله‌ها‌ي 8000 متري هيماليا يعني نانگاپاربات صعود كند. نانگاپاربات كه مي‌گويي بايد لرزه بر اندامت بيفتد چون دومين كوه سخت دنيا براي صعود است. حالا اين كوه با ديواره‌ها و صخره‌هاي قدر اش تنها انگيزه‌ي ليلا مي‌شود و تصميم مي‌گيرد كوهي را كه تا به حال هيچ زني از كشورش به قصد آن عزيمت نكرده، فتح كند. احتمال صعود 10 درصد است اما او خودش را بر فراز قله مي‌بيند و چنان با اعتماد به نفس و اقتدار شروع مي‌كند كه نانگاپاربات او را با آغوش باز مي‌پذيرد. او تصميم گرفته تنهايي به اين قله صعود كند، هر چند بعدها چند مرد هم به گروهش مي پيوندند و با او راهي مي‌شوند اما حتا گرفتن چنين تصميمي روحيه‌ي خاصي مي‌خواهد.

او مي‌گويد:

به خواندن ادامه دهید »

تغذيه در كوه

چون‌ اغلب‌ خستگي‌ زياد، اشتها را از بين‌ مي‌برد و غذا را غيرقابل‌ جذب‌ مي‌كند. در كوهنوردي‌هاي‌ سخت‌ و مداوم‌ بايد در دفعات‌ متعدد، ولي‌ هر بار و به‌ مقدار كم‌ غذا صرف‌ شود. اگر در ضمن‌ برنامه، يك‌ غذاي‌ كامل‌ صرف‌ كنيم‌ خود را دچار مشكل‌ مي‌كنيم‌ براي‌ اينكه‌ در زمان‌ كوه‌پيمايي‌ عضلات‌ كار مي‌كنند؛ و اگر دستگاه‌ گوارش‌ هم‌ مجبور به‌ فعاليت‌ شود عمل‌ گوارش‌ به‌ سختي‌ و بد انجام‌ مي‌شود و قلب‌ به‌ تپش‌ مي‌افتد و در نتيجه‌ هضم‌ غذا دشوار مي‌شود. بنابراين‌ بهتر است‌

به خواندن ادامه دهید »

                
   زنان بسياري در تاريخ ورزش کوه نوردي ايران و جهان درخشيده اند که هر يک از آنان در لحظات سخت و دشوار کوهستان ايستاده اند، مقاومت کرده اند و به هدف خود رسيده اند.  تاريخ نزديک به هفتاد سال کوه نوردي زنان ايران حاکي از حضور و تلاش زنان کوه نورد است که نا م و يادشان در دوره هايي از تاريخ کوه نوردي ميهنمان خوش درخشيده است.
سال 1315 چند کوه نورد آلماني با شگفتي عکسي از خانم ملوک تيموري در قله توچال بر مي دارند. و براي انتشار در جرايد به برلين مي فرستند. اين سال را مي توان سرآغاز کوه نوردي نوين براي زنان ايران دانست.
از ميان زنان دهه 20 تا50 مي توان به مهري زرافشان، نرگس حکيمي، نلي يقياييان، عصمت قاضي، نصرت کوهکن، فرخ کوهکن، مهرانگيز حکيمي،ليدا مارکاريان و بسياري ديگر نام برد که هيچگاه از ياد نخواهند رفت.
دهه 60 ، مصادف بود با نوآوري زنان در عرصه کارهاي فني کوه نوردي و اين دوره را مي توان پايه گذاري کوه نوردي فني زنان دانست و دهه 70، با تشکيل انجمن کوه نوردي با نوان و هيئت هاي شهرستان ،فعاليت زنان در سراسر ايران گسترش يافت و سيل عظيمي از زنان به اين ورزش پرداختند.(دوره توسعه ورزش) دهه 80 ، زنان پا رافراتر گذاشته و به صعودهاي فني شاخص و صعودهاي برون مرزي پرداختند. اولين رکورد کوه نوردي زنان اروپا مربوط به سال 1799 ميلادي است که در آلپ به ثبت رسيده است.
چند سال بعد در سال 1808 خانم ماري پاراميز فرانسوي در 18 سالگي به عنوان اولين زن بر فراز قله مون بلان از رشته کوه آلپ ايستاد. در سال 1907 ، اولين تشکيلات کوه نوردي زنان در اروپا پايه گذاري شد. در 16 مي 1975 ، اولين زن بر فراز قله اورست ايستاد، او ” جونکوتابئي” نام دارد که در آن هنگام 35 سال داشت. به خواندن ادامه دهید »

گزارش تصویری از یه برنامه جذاب  که 2 تا 4آبان در جنگل شفت توسط گروه اورست زنجان اجرا شد.

 

 

به خواندن ادامه دهید »

سرمازدگي (هيپو ترمي)

سرمازدگي عمومي يا هيپو ترمي:
كوهنوردي وورزشهاي طبيعي نظير اسكي،غار نوردي،سنگنوردي،… از ورزشهايي است كه فرد در تماس مستقيم با سرما ،رطوبت،باد و…بوده و همواره در معرض سرمازدگي وهيپوترمي مي باشد.
زمانی که حرارت بدن انسان به دمای زیر 35 درجهء سانتیگراد می رسد سرمازدگی عمومي يا هيپو ترمي به انسان دست می دهد.سرمازدگی های متوسط را می توان به خوبی درمان نمود.اما زمانی که حرارت بدن به زیر 36 تا 24 درجه سانتیگراد می رسد شانس بهبودی بسیار ضعیف می باشد.
توانايي بدن در مقابله با سرما بسيار كمتر از توان آن براي مقابله با گرما است و در واقع روش اصلي براي گرم نگه داشتن بدن استفاده از لباس و پوشش مناسب است . علاوه بر اين عواملي مثل :ارتفاع،خستگي , تغذيه نامناسب ،كم آبي (شرايط موجود در ورزش كوهنوردي), سابقه بيماري (مرض قند , بيماري قلبي – عروقي يا تنفسي , …) , مصرف داروهاي خاص (مثل داروهاي فشارخون , الكل ،مواد مخدر) , نامناسب بودن لباس و پوشش فرد و عوامل مختلف ديگري نيز باعث مستعد شدن فرد به كاهش درجه ي حرارت بدن و آسيب هاي ناشي از آن خواهد بود .
عدم تحرك براي مدت طولاني (مثلآ در صعود هاي تركيبي وصعود از يخچالها ) به علاوه ي سردي هوا , رطوبت بالا , وزيدن باد و خيس بودن لباس ها گرفتار شدن در بهمن نيز باعث مستعد شدن فرد و بروز سريع تر و شديدتر آسيب هاي ناشي از سرما خواهد شد .
در موارد آسيب هاي ناشي از سرما

به خواندن ادامه دهید »

دنبال‌کردن

هر نوشته‌ی تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.